Ile wynosi składka na Fundusz Pracy?

Składka na Fundusz Pracy wynosi łącznie 2,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Pracodawca finansuje ją w całości, a pracownik nie ponosi tego kosztu. Na 2,45% składa się 1% na Fundusz Pracy oraz 1,45% na Fundusz Solidarnościowy.

Stawka: 2,45%
Finansowanie: pracodawca
Pracownik: 0%

Z czego składa się składka?

W rozliczeniach z ZUS składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy wykazuje się łącznie. Formalnie są to jednak dwie odrębne części:

Podstawą obliczenia jest co do zasady podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Przy umowie o pracę zwykle odpowiada ona wynagrodzeniu brutto, z uwzględnieniem składników, które podlegają oskładkowaniu.

Kiedy powstaje obowiązek opłacania składki?

Obowiązek pojawia się wtedy, gdy dana osoba podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Dotyczy to przede wszystkim pracowników, ale w określonych sytuacjach także zleceniobiorców, osób wykonujących umowy agencyjne lub umowy o świadczenie usług oraz przedsiębiorców opłacających składki za siebie.

Znaczenie ma również wysokość podstawy. Co do zasady musi ona, w przeliczeniu na miesiąc, osiągać co najmniej poziom minimalnego wynagrodzenia za pracę. W 2026 roku minimalne wynagrodzenie wynosi 4 806 zł. Jeżeli pracownik ma kilka tytułów do ubezpieczeń, przy ocenie tego warunku uwzględnia się łączne przychody z tych tytułów.

Przykładowo, przy podstawie 5 000 zł składka wynosi 122,50 zł, ponieważ 5 000 zł × 2,45% = 122,50 zł. Kwota ta zwiększa koszt zatrudnienia pracodawcy i nie pomniejsza pensji pracownika.

Przy niepełnym etacie trzeba sprawdzić nie tylko wynagrodzenie z jednej umowy, lecz także inne tytuły ubezpieczenia. Wyjątki dotyczą między innymi niektórych umów zlecenia, gdy wynagrodzenie jest określone stawką godzinową, akordową lub prowizyjną. Zbieg kilku tytułów ubezpieczenia może wymagać indywidualnej analizy.

Kto płaci, a kto może być zwolniony?

Składkę finansują pracodawcy i inne podmioty zobowiązane do jej opłacania. W przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą obowiązek może dotyczyć także jego własnych składek, jeżeli działalność jest tytułem do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych.

Najważniejsze grupy objęte ustawowymi zwolnieniami to:

• Kobiety po ukończeniu 55 lat oraz mężczyźni po ukończeniu 60 lat – zwolnienie wynika z wieku ubezpieczonego.
• Osoby powracające z urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego lub wychowawczego – zwolnienie przysługuje przez 36 miesięcy od pierwszego miesiąca po powrocie do pracy.
• Osoby po ukończeniu 50. roku życia, które przed zatrudnieniem były zarejestrowane jako bezrobotne przez co najmniej 30 dni – zwolnienie trwa 12 miesięcy.
• Osoby skierowane do pracy przez urząd pracy, które w dniu zatrudnienia nie ukończyły 30 lat – zwolnienie przysługuje przez 12 miesięcy.
• Pracownicy i przedsiębiorcy z podstawą niższą niż minimalne wynagrodzenie, jeżeli nie zachodzi wyjątek nakazujący uwzględnienie innych tytułów ubezpieczenia.
• Zleceniobiorcy u podmiotu, który nie zatrudnia pracowników na umowę o pracę – w określonych przypadkach samo zawarcie umowy cywilnoprawnej nie powoduje obowiązku opłacania FP.

Przedsiębiorca może nie opłacać składki za siebie, gdy korzysta z preferencyjnej podstawy wymiaru niższej od minimalnego wynagrodzenia, na przykład w ramach preferencyjnych składek ZUS. Podobna zasada może dotyczyć Małego ZUS Plus. Zwolnienie nie obejmuje jednak automatycznie składek za zatrudnionych pracowników.

W przypadku świadczeń niepodlegających ubezpieczeniom społecznym, takich jak wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy, składki na Fundusz Pracy również nie są naliczane. Przepisy przewidują także szczególne wyłączenia dotyczące między innymi duchownych, rolników i niektórych osób pełniących służbę.

Jak wykazać składkę w ZUS?

Łączną kwotę składek na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy wykazuje się w deklaracji ZUS DRA, w bloku VII, w polu 01. Składkę opłaca się w tym samym terminie co pozostałe składki ZUS. Dla większości płatników termin przypada na 20. dzień następnego miesiąca, a dla płatników posiadających osobowość prawną na 15. dzień następnego miesiąca. Jednostki budżetowe i samorządowe zakłady budżetowe rozliczają składki do 5. dnia następnego miesiąca.

Aby ustalić, czy składka jest należna, trzeba sprawdzić kolejno rodzaj tytułu do ubezpieczeń, podstawę wymiaru, łączne przychody z innych tytułów oraz ewentualne zwolnienia ustawowe:

1. Ustal, czy osoba podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
2. Sprawdź podstawę wymiaru i porównaj ją z minimalnym wynagrodzeniem obowiązującym w danym roku.
3. Zweryfikuj inne tytuły ubezpieczenia oraz szczególne zwolnienia dotyczące wieku, urlopów lub statusu osoby zatrudnionej.
4. Jeżeli obowiązek istnieje, oblicz 2,45% podstawy i wykaż kwotę w ZUS DRA.

Najważniejsza zasada jest prosta: 2,45% to łączna składka na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, finansowana przez pracodawcę. Sama stawka nie przesądza jednak o obowiązku zapłaty, ponieważ trzeba jeszcze uwzględnić minimalne wynagrodzenie, rodzaj umowy, zbieg tytułów ubezpieczenia i zwolnienia ustawowe.

Artykuł nie stanowi porady finansowej ani prawnej. Przy zbiegu kilku tytułów ubezpieczenia lub nietypowej formie zatrudnienia zasady rozliczenia warto potwierdzić w ZUS albo z księgowym.