Jak zaokrągla się kwotę podatku co do zasady?
Co do zasady kwotę podatku zaokrągla się do pełnych złotych. Końcówkę niższą niż 50 groszy pomija się, a końcówkę wynoszącą 50 groszy lub więcej podwyższa się do pełnego złotego. Zasada wynika z art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej.
Co podlega zaokrągleniu?
Reguła obejmuje nie tylko samą kwotę podatku. Zgodnie z art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej do pełnych złotych zaokrągla się:
- podstawy opodatkowania,
- kwoty podatków,
- odsetki za zwłokę,
- opłaty prolongacyjne,
- oprocentowanie nadpłat,
- wynagrodzenia przysługujące płatnikom i inkasentom.
Przykładowo kwota 125,49 zł po zastosowaniu zasady ogólnej wynosi 125 zł, natomiast 125,50 zł należy zaokrąglić do 126 zł.
Jakie są wyjątki od zasady?
Art. 63 Ordynacji podatkowej przewiduje sytuacje, w których nie stosuje się zwykłego zaokrąglania do pełnych złotych. Najważniejsze różnice przedstawia tabela:
| Kategoria | Zasada zaokrąglania | Podstawa prawna lub uwaga |
|---|---|---|
| Zasada ogólna | Do pełnych złotych. Mniej niż 50 groszy pomija się, a od 50 groszy w górę podwyższa się kwotę. | Art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej |
| Opłaty związane z podatkami lokalnymi | Zaokrąglenia określonego w art. 63 § 1 nie stosuje się. | Art. 63 § 2 Ordynacji podatkowej |
| Wybrane dochody kapitałowe | Podstawę opodatkowania i pobierany podatek zaokrągla się do pełnych groszy w górę. | Art. 63 § 1a oraz art. 30a ust. 1 pkt 1–3 ustawy o PIT |
Nie należy więc automatycznie stosować zasady pełnych złotych do każdej należności publicznoprawnej. Przy podatkach lokalnych trzeba zastosować przepisy dotyczące danego podatku lub opłaty, a przy wybranych dochodach kapitałowych – regułę zaokrąglania do pełnych groszy w górę.
Nota ekspercka: przed rozliczeniem warto sprawdzić aktualne brzmienie Ordynacji podatkowej oraz ustawy szczegółowej regulującej dany podatek. Przepisy szczególne mogą wyłączyć zasadę ogólną albo określać inną metodę zaokrąglania.